حالیا مصلحت وقت در آن میبینم که کشم رخت به میخانه و خوش بنشینم جام می گیرم و از اهل ریا دور شوم یعنی از اهل جهان پاکدلی بگزینم جز صراحی و کتابم نبود یار و ندیم تا حریفان دغا را به جهان کم بینم سر به آزادگی از خلق برآرم چون سرو گر دهد دست که دامن ز جهان درچینم بس که در خرق

در رقابت جوامع توسعه یافته و کمتر توسعه یافته – جوامع کمتر توسعه یافته در تله گیر افتاده اند. از یک سو برای پیشرفت و دستیابی به علوم و فنون به صورت گروه های بسیار بزرگ در پی دانش و علوم پایه و صنعتی می روند و از سویی دیگر از آنجایی که این فقط یکی از شروط تولید اشتغال و درآمد و آسایش هست و شرط دیگر و

(ای بشر) آیا ندیدی که هر چه در زمین است خدا مسخر شما گردانید و کشتی به فرمان او در دریا سیر میکند و آسمان را (دستور) او نگاه میدارد که بر زمین نیفتد مگر به اذن او؟ همانا خدا به مردم بسیار رئوف و مهربان است. (۶۵) و اوست خدایی که شما را اول بار زنده کرد و دیگر بار بمیراند و باز دوباره زنده کند، (با

https://youtu.be/kVrx-9m_ZJo سلام دکتر به خدا خیلی مخلصم تابلو منصوبه گویا همه چیز هست! به خدا تقسیر من نبود با لوح محفوظ نمیشه شوخی کرد و جز تسلیم هیچ کاریش نمیشه کرد. أَلَمْ تَعْلَمْ أَنَّ اللَّـهَ يَعْلَمُ مَا فِي السَّمَاءِ وَالْأَرْضِ ۗ إِنَّ ذَٰلِكَ فِي كِتَابٍ ۚ إِنَّ ذَٰلِكَ عَلَى اللَّـهِ ي

https://youtu.be/6TXlnP833us از گوشه ای برون آی ای کوکب هدایت

قَالَ إِن سَأَلْتُكَ عَن شَيْءٍ بَعْدَهَا فَلَا تُصَاحِبْنِي ۖ قَدْ بَلَغْتَ مِن لَّدُنِّي عُذْرًا + نوشته شده در سه شنبه سی ام خرداد ۱۳۹۶ساعت 12:2 توسط فرید دبیرشاه اویسی |

وَالَّذِینَ کَفَرُواْ أَوْلِیَآۆُهُمُ الطَّاغُوتُ یُخْرِجُونَهُم مِّنَ النُّورِ إِلَی الظُّلُمَاتِ أُوْلَئِکَ أَصْحَابُ النَّارِ هُمْ فِیهَا خَالِدُونَ + نوشته شده در سه شنبه سی ام خرداد ۱۳۹۶ساعت 13:26 توسط فرید دبیرشاه اویسی |

ای صبا گر بگذری بر ساحل رود ارس بوسه زن بر خاک آن وادی و مشکین کن نفس منزل سلمی که بادش هر دم از ما صد سلام پرصدای ساربانان بینی و بانگ جرس محمل جانان ببوس آن گه به زاری عرضه دار کز فراقت سوختم ای مهربان فریاد رس من که قول ناصحان را خواندمی قول رباب گوشمالی دیدم از هجران که اینم پند بس عشرت شبگیر

ای نوش کرده نیش را بیخویش کن باخویش را باخویش کن بیخویش را چیزی بده درویش را تشریف ده عشاق را پرنور کن آفاق را بر زهر زن تریاق را چیزی بده درویش را با روی همچون ماه خود با لطف مسکین خواه خود ما را تو کن همراه خود چیزی بده درویش را چون جلوه مه میکنی وز عشق آگه میکنی با ما چ

تو خورشیدی و یا زهره و یا ماهی نمیدانم وزین سرگشته مجنون چه می خواهی نمیدانم در این درگاه بیچونی همه لطف است و موزونی چه صحرایی چه خضرایی چه درگاهی نمیدانم به خرمنگاه گردونی که راه کهکشان دارد چو ترکان گرد تو اختر چه خرگاهی نمیدانم ز رویت جان ما گلشن بنفشه و نرگس و سوسن ز

تلويزيون پارس دارد درباره اميركبير سخن مي گويد ياد اميركبير افتلدم كه هاشمي رفسنجاني دوست داشته يا دارد! با نام شناخته شودروزگاري قرار بود مرا رسوا نمايد ! اما كار خدا چنين بود كه خود مجبور به اختفا شد

من از روز ازل ديوانه بودم دست مريزاد استاد شجريانخوشحالم سلامت هستيد به وطن باز گرديد ---- از آن باده كه از صبح ازل قسمت ما بود پيداست كه تا شام ازل سرخوش و مستيم

متاسفانه وضعیت اینترنت خوب نیست تا مکاشفات و تجارب ایمانی خویش را با مومنان به اشتراک بگذارم + نوشته شده در دوشنبه بیست و نهم خرداد ۱۳۹۶ساعت 2:48 توسط فرید دبیرشاه اویسی |

زهی عشق زهی عشق که ما راست خدایا چه نغزست و چه خوبست و چه زیباست خدایا چه گرمیم چه گرمیم از این عشق چو خورشید چه پنهان و چه پنهان و چه پیداست خدایا زهی ماه زهی ماه زهی باده همراه که جان را و جهان را بیاراست خدایا زهی شور زهی شور که انگیخته عالم زهی کار زهی بار که آن جاست خدایا

به سر جام جم آن گه نظر توانی کرد که خاک میکده کحل بصر توانی کرد مباش بی می و مطرب که زیر طاق سپهر بدین ترانه غم از دل به در توانی کرد گل مراد تو آن گه نقاب بگشاید که خدمتش چو نسیم سحر توانی کرد گدایی در میخانه طرفه اکسیریست گر این عمل بکنی خاک زر توانی کرد به عزم مرحله عشق

به اطلاع هوادران محترم در سطح جهان مي رساند تصميم گرفتم مانند سرورم عيسي به تجرد خويش ادامه بدهم ما درس سحر در ره میخانه نهادیم محصول دعا در ره جانانه نهادیم در خرمن صد زاهد عاقل زند آتش این داغ که ما بر دل دیوانه نهادیم سلطان ازل گنج غم عشق به ما داد تا روی در این منزل ویرانه نهادیم

دولت عشق آمد و من دولت پاینده شدم دیده سیر است مرا جان دلیر است مرا زهره شیر است مرا زهره تابنده شدم گفت که دیوانه نهای لایق این خانه نهای رفتم و دیوانه شدم سلسله بندنده شدم گفت که سرمست نهای رو که از این دست نهای رفتم و سرمست شدم وز طرب آکنده شدم گفت که تو کشته نهای در طرب آغشته نها

مطرب مهتاب رو آنچ شنیدی بگو ما همگان محرمیم آنچ بدیدی بگو ای شه و سلطان ما ای طربستان ما در حرم جان ما بر چه رسیدی بگو نرگس خمار او ای که خدا یار او دوش ز گلزار او هر چه بچیدی بگو ای شده از دست من چون دل سرمست من ای همه را دیده تو آنچ گزیدی بگو عید بیاید رود عید تو ماند ابد

الا ای طوطی گویای اسرار مبادا خالیت شکر ز منقار سرت سبز و دلت خوش باد جاوید که خوش نقشی نمودی از خط یار سخن سربسته گفتی با حریفان خدا را زین معما پرده بردار به روی ما زن از ساغر گلابی که خواب آلودهایم ای بخت بیدار چه ره بود این که زد در پرده مطرب که میرقصند با هم مست و هشیار از آن افیون که ساقی

بهتون هشدار داده بودم دست از سيگنال دادن به من از طريق مردم و اطرافيانم برداريد متاسفم گوش نكرديد و به مسخره بازي خودتون ادامه داديدتمام عبادات تمام عمرتان و آتش جهنم را براي خود مهيأ كرديد